นับจากวันนี้ไปอีก 7 วันผมจะต้องเตรียมตัวก่อนเข้าสู่ร่มกาสาวพัสตร์อีก7วันข้างหน้า พูดง่ายๆก็คืออีก7วันข้างหน้าผมต้องไปอยู่วัดเป็นนาคเพื่อเตรียมตัวบวชในวันที่ 17 ที่จะถึงนี้ ตามที่หลวงพี่หมิงพระฝ่ายจัดการของวัดอัมพวัน จ.สิงห์บุรี ได้แจ้งให้ทราบล่วงหน้ามาแล้วนั่นเอง มีหลายคนถามว่าทำไมต้องไปบวชที่ต่างจังหวัด และทำไมต้องเจาะจงที่วัดนี้ ...เรื่องก็คือมีอยู่ว่า สมัยที่ผมเรียนมัธยม อาจารย์สอนวิชาพระพุทธศาสนาท่านหนึ่งได้แนะนำให้ผมและเพื่อนๆได้ไปปฎิบัติธรรมที่ยุวพุทธิกสมาคม ซึ่งเป็นวิสสนาสายเดียวกับหลวงพ่อจรัญแห่งวัดอัมพวันนั่นเอง และอีกอย่างพี่ที่ออฟฟิศท่านหนึ่งก็ได้เคยบวชที่วัดนี้แล้วเช่นกันและก็บอกกับผมเองว่าดีแต่ต้องตั้งใจและเต็มที่กับการปฏิบัติ ผมเองเมื่อได้ยินอย่างนี้แล้วก็คิดว่าในเมื่อชีวิตนึงได้บวชแล้ว ก้อขอทำให้เต็มที่ละกันกับครั้งหนึ่งในชีวิต 

 

             ว่าแล้วย้อนกลับมาถึงเรื่องการเตรียมตัวจะบวชนี้ต้องเตรียมตัวอย่างไร ต้องท่องบทขานนาคบทไหน และต้องเตรียมข้าวของอย่างไรนั้นตัวผมเองก็มีความรู้น้อยมาก จำเป็นต้องปรีกษาท่านที่เคยบวชมาแล้ว รวมทั้งทางวัดยังต้องการให้มีการตรวจเลือด มีใบรับรองการลางานอย่างเป็นทางการ เรื่องพวกนี้ผมจำเป็นต้องเร่งจัดการให้เสร็จเสียแล้วล่ะ นี่ยังไม่รวมถึงการวางตัวการปฏิบัติขณะที่อยู่ที่วัดต้องวางตัวอย่างไร การพูดการจา สารพัดเรื่อง ต้องเตรียมตัว ต้องเตรียมตัวบอกกล่าวญาติๆท่านไหนบ้าง เพื่อนพี่น้องท่านไหนบ้าง สำหรับเรื่องนี้ผมเองไม่ได้บอกกล่าวกับใครมากหรอกเนื่องจากเกรงใจ เพื่อนๆ และญาติ ทั้งหลายเพราะว่าวันที่ผมบวชนั้นเป็นวันธรรมดา เป็นวันทำงานหลายท่านจะไม่สะดวกมาร่วมงานผมจึงไม่อยากไปรบกวนเพื่อนๆ และญาติๆ เหล่านั้น

 

            ถึงอย่างไรก็ตามท่านที่ได้เข้ามาอ่านบล็อกของผม หากผมได้กระทำการอันใดกับท่านเหล่าทั้งหลายแม้กาลอดีตหรือปัจจุบัน แม้ว่าจะตั้งใจก็ดี ไม่ตั้งใจก็ดี ทั้งกายกรรมก็ดี มโนกรรมก็ดี วจีกรรมก็ดี ผมขออโหสิกรรมท่านทั้งหลายเหล่านั้น ขอให้ท่านทั้งหลายโปรดอโหสิกรรมแก่กระผมด้วย

 

 

 

 

 

    สวัสดีครับกับวันหยุดที่ทางราชการแห่งประเทศไทยได้กำหนดให้เป็นวันหยุดชดเชย แต่สำหรับบริษัทของผม ถือว่าเป็นวันทำงานปกติได้เสียนี่ ไงก้อถือโอกาสอู้มาเขียนบล็อคซะเลยแล้วกันไหนๆก้อจะอู้ซะแล้ว ก้อขอให้เป็นเรื่องเร้าใจหน่อยละกัน บังเอิญว่าได้อ่านบทความหนึ่ง เกี่ยวกับเพื่อนแล้วรู้สึกดี ก้ออยากแบ่งปันความรู้สึกดีๆ กับเพื่อนบ้าง
     คุณเคยรู้สึกมั้ยว่า เวลาที่เราอยู่กับเพื่อนรู้สึกอย่างไร เวลาที่มีความสุขด้วยกัน เวลาที่สนุกด้วยกัน เวลาทุกข์ด้วยกัน หรือแม้แต่เวลาที่เราทะเลาะกัน หากมองย้อนกลับไปนึกถึงเวลาเหล่านั้นไม่รู้ว่าพวกคุณรู้สึกอย่างไรแต่ผมกลับรู้สึกดีเพราะว่า มันเป็นสึสันของชีวิตที่มีรสชาติ เปรี้ยว หวาน มัน เผ็ด แต่ถึงอย่างนั้นผมเองก้อรู้สึกเสียใจเหมือนกันที่ในบางครั้ง ความรัก ความผูกพันระหว่างเพื่อนที่มีมากเกินไปทำให้ต้องเสียมิตรภาพที่ดีไป เช่นเดียวกับการคาดหวังมากและยิ่งแคร์กับเพื่อนมากเกินไปก้อทำให้ต่างฝ่ายรู้สึกไม่ดี ผมเองดีใจที่ได้รู้จักกับเพื่อนทุกคนและขอขอบคุณกับมิตรภาพที่ดีของเพื่อนเหล่านั้นและต้องขอโทษเพื่อนๆบางคนที่ผมได้ทำตัวงี่เง่าจนมิตรภาพที่ดีต่อกันได้เลือนหายไป

 ....อยากบอกว่าขอโทษ..อยากให้เป็นเพื่อนกันตลอดไป....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

** ขอขอบคุณเพื่อนมิ้นที่แชร์เรื่องดีๆ และ ขออนุญาตลอกข้อความบางส่วนมาใช้

      วันนี้ได้ของใหม่มาเล่นครับ เอ๊ะไม่ใช่วันนี้สิแต่มันได้มาหลายวันแล้วแต่ยังไม่ได้ลอง 

ของใหม่วันนี้เป็นเลนส์ครับ เป็นมาโครมือสอง - Nikkor micro 60mm F2.8

สภาพภายในภายนอกใหม่มั่กๆ ชิ้นเลนส์ใสกิ๊ก เด๋วเราจะไปดูกันว่าคุณภาพจะเป็นไง

     

      เอาเป็นว่าวันนี้แดดแรง แสงแจ่มสุดๆ เลนส์ก้อได้มาหลายวันแล้วยังไม่ได้ลอง

ก้อลองไปถ่ายเล่นหลังบ้านละกัน  ก่อนอื่นต้องบอกว่าภาพชุดนี้ถ่ายด้วยรูรับแสงกว้างสุดทุกภาพนะคับ

เรื่องการควบคุม Dept ยากมากครับเลนส์มาโครเนี่ยหน้าเบลอหลังเบลอง่ายมากๆ

แต่ไม่เป็นอุปสรรคเท่าไหร่หรอกครับเนื่องจากผมถนัด manual อ้อลืมบอกทุกรูป

ใช้โหมด manual นะครับ ทั้งโฟกัส ชัตเตอร์ และ รูรับแสง ไปดูภาพตัวอย่างกันเลยละกัน

สวยไม่สวยยังไงช่วยคอมเมนต์หน่อยละกันฮะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

และแล้วความน่าเบื่อของก้อได้ผ่านพ้นไป ห้าโมงครึ่งแล้วเฟ้ย.....โย่  ตูไปวิ่งดีกว่า ว่าแล้วก้อแปลงร่างซะ ออกมาสีส้มแปร่นเลยว่ะ สงสัยน้องฝึกงานต้องแอบแซวในใจอยู่แน่เลย ไอตี๋เนี่ยมันจะไปดับเพลิงที่ไหนป่าวเนี่ยสีแสร่นมั่ก ....

เอาล่ะวะไปวิ่งดีกว่า เฮ้ยทำไมสวนลุมวันนี้คนเค้ามุงดูไรกันหว่า ..เยอะจัง เฮ้ยเกะกะ คนจะออกกำลังกายเว้ยอย่าขวาง (ด้วยความสงสัยอยู่ในใจแอบดูซักหน่อยดีกว่า) อ่าวเฮ้ยตัว เห้..... มันมาเพ่นพ่านไรแถวนี้วะ มิน่าคนตรูมเลย เอาเว้ย น้องเห้ อย่ามากวนตูตอนวิ่งละกัน ไปละ เริ่มวิ่งดีกว่า  - - - - -  > และแล้วก้อวิ่งครบรอบอย่างปลอดภัยจากการก่อกวนของน้องเห้... เฮ้อ

 

 

วันนี้ไปออกกำลังกายอีกแล้วครับท่าน แต่ด้วยความที่พลาดอย่างแรงที่ออกจากออฟฟิศช้าทำให้นายหกและพรรคพวกเกือบจะต้องอดเล่นซะแว้ว ฮือๆๆๆ เอ๊ะแต่เด๋วก่อนซาร่า พี่หนุ่ม(ดอย)ช่วยท่านได้ พี่หนุ่มให้ไอเดียว่าเราจ่ายตังค์เล่นกันเต๊อะ แล้วก้อโดนไปซะคนละสามร้อยก่าบาท >.< เพื่อให้ได้ว่ายน้ำ ก้อซะ เล่นเวทก้อไม่เท่าไหร่ร้อก แต่ไฮไลท์ประจำวันนี้อยู่ที่สระว่ายน้ำครับท่าน เอิ๊กๆๆ และแล้วเราก้อได้ว่ายน้ำซะที  + กับเจอสาวสวยหุ่นดี โนตม(โคตรๆ) ตูว่ายน้ำไปเป๋ไปเลยล่ะวันนี้  เสร็จจากการเผาพลาญพลังงานเราก้อไปซัดอาหารอร่อยๆ ต่อเลยที่ร้านโชคดีติ่มซำ เอาเป็นว่าที่ออกกำลังกายมาวันนี้ดูเหมือนไร้ค่าไปทันตา